Non classé

Bharati: show in de kleuren van India

India heeft altijd een zekere fascinatie bij westerse geesten gewekt, hetzij door de rijkdom van zijn cultuur in het algemeen of zijn keuken in het bijzonder, hetzij door de complexiteit van zijn sociale structuur. India is het land van maharadja's, onaanraakbaren, olifanten, maar ook van het hindoeïsme, deze religie met duizend pittoreske goden en kleurrijke culten. Tegenwoordig wordt India uitgenodigd in Europese theaters met de show Bharati die voorstelt om de toeschouwers mee te nemen in een romantisch epos dat de grootste producties van Bollywood waardig is, de Indiase versie van Hollywood. Bollywood heeft een eigen box office en de films worden overal geëxporteerd, van Thailand tot Dubai, waarbij telkens een steeds doorslaander succes wordt. De formule die raak is, is altijd hetzelfde: een romantisch plot, van het soort onmogelijke liefde of gearrangeerd huwelijk, goed gemaakt, honderd acteurs, van wie de meesten uitstekende dansers zijn, een nette muziek die Indiase tradities weerspiegelt en choreografieën die tot op de millimeter van het verhaal zijn gezet. De meeste van deze films duren maximaal drie uur en lijken meer op musicals dan op klassieke cinema. Dit ambient exotisme verleidt steeds meer westerlingen en daarom speelt de groep van de show Bharati altijd uitverkocht. Dus, voor degenen die Bharati nog niet kennen, hier is in een paar woorden de geschiedenis van de groep en de korte samenvatting van zijn internationale carrière. Bharati is in de eerste plaats het verhaal van de ontmoeting tussen Siddharta, een jonge Indiase expat die in het buitenland heeft gestudeerd en werkt, en Bharati, een dochter van Indiase boerenouders. Het is in zekere zin de botsing tussen traditie en moderniteit, waaruit een liefde wordt geboren die wordt gedwarsboomd door de overtuigingen van de protagonisten van het stuk. Siddharta wordt gespeeld door Gagan Malik, een Indiase acteur met een indrukwekkende staat van dienst, en Bharati door de niet minder beroemde Bhravna Pani die begon met klassieke dans voordat hij naar de cinema ging. Deze twee hoofdfiguren worden omringd door honderd dansers, muzikanten en acrobaten die het verhaal animeren naarmate het vordert. Niet minder dan 700 verschillende outfits worden gebruikt tijdens de 90 minuten van de show en de sets zijn nooit bevroren, getransporteerd door dit kleine menselijke getij dat leven geeft aan dit unieke stuk. In meer detail moet je weten dat de groep bestaat uit 34 dansers, 24 dansers, 6 acrobaten, twee balletmeesters, 4 vechtsportspecialisten, 2 zangers, 4 zangers en 15 muzikanten. Drie van India's meest gerenommeerde choreografen droegen bij aan de enscenering van het stuk en arrangeerden Bharati's verschillende toneelschilderijen. Gedurende de hele show verlicht een verteller, gespeeld door Rahul Vohra, een gevestigde Indiase acteur in Frankrijk, het publiek over de plot van het verhaal en biedt het de details die essentieel zijn voor hun begrip. De zangers, geplaatst aan weerszijden van het podium, dienen als koor voor de twee hoofdrolspelers die tijdens het zingen hun tekst opeisen. De muzikanten zetten de toon voor de show en creëren een geluidssfeer volgens de wendingen van het plot. Tijdens de voorstelling wordt geen stilstand geregistreerd en uiteindelijk hebben de toeschouwers het gevoel dat ze een zeer professionele show hebben bijgewoond die hen veel heeft geleerd over India en zijn mysteries. Een van de eigenaardigheden van deze show is dat het voornamelijk traditionele Indiase instrumenten gebruikt en benadrukt, zoals de sarangi, de sitar, de tabla, de bansuri, de shehnai, de dholak of de santoor. De toeschouwer wordt daarom direct ondergedompeld in een totaal exotisch universum en in prachtige landen slechts een paar minuten na het begin van de show. Elk van de instrumenten die in Bharati worden gebruikt, heeft zijn eigen specifieke kenmerken en neemt actief deel aan de animatie van elke scène. De sarangi, een instrument bestaande uit 3 spelende snaren en 35 sympathieke metalen snaren, wordt bijvoorbeeld gebruikt om complexe emoties te illustreren en de behandeling ervan vereist veel ervaring. De bansuri, een soort Indiase fluit, reproduceert de intonaties van de menselijke stem, terwijl de tabla, een paar kleine percussie, je in staat stelt om aquatische geluiden of hogere tonen te spelen, indien nodig. Ten slotte is er het koningsinstrument van India, de sitar, die zijn adellijke letters in het Westen heeft verkregen met de ongeëvenaarde prestaties van Ravi Shankar. De sitar, die voor het eerst in de dertiende eeuw werd gebruikt, is een snaarinstrument dat geluiden produceert die uitnodigen tot reizen en melancholie. Kortom, als Bharati al sinds 2006 een hit is, is het niet voor niets. Wie het nog niet gezien heeft, moet zich haasten om een kaartje te kopen voor de volgende voorstellingen, want het is een unieke show in de wereld die onder geen beding mag ontbreken.